Drommels en nondeju

Drommels en nondeju, wat een verrassend aantal mooie woorden heb ik geleerd en gelezen naar aanleiding van mijn laatste blog. Dit blog is speciaal voor hen die mij leerden. Het duivelsgebroed noem ik ze even, want het heeft mij plusminus een paar uur gekost om orde op zaken te stellen. Op de fiets, peinzend over de betekenis van ‘hippopotomonstrosesquippedaliofobie’, want wie bedenkt nou dat je bang kunt zijn voor lange woorden.

Eens kijken of ik vernuftig genoeg ben om al deze mooie woorden te contextualiseren tot wat onbenullige lariekoek; een imaginaire gedachtegang, geenszins van betekenis. Al typend blijkt dat minder moeilijk dan gedacht. Het gebeurt tenslotte overal om ons heen. De uitdaging is juist: betekenis geven.

Desalniettemin is het leuk om te zien welke woorden mooi gevonden worden en door welke personen. Zo kiest die andere kant van de familie voor ‘gezellig’ en ‘sfeervol’ en een deel van de partygang voor ‘bombastisch’ en ‘verdonkeremanen’; hoe typerend. Of ben ik abuis, terwijl ik hier een draconische conclusie trek? Het mooiste woord zegt meer dan duizend andere.

Zo heel sporadisch bekruipt me het gevoel dat deze inhoud niet veelzeggend is, en daardoor minder gewaardeerd, maar je verliest wel vaker fiducie in wat onvoorwaardelijk goed was. Het woord wat ik graag wil uitdragen is er één die mij de afgelopen week nogal heeft beziggehouden: doen. Soms moet je niet denken, maar vooral doen, actie ondernemen, handelen, bewerkstelligen, uitvoeren, volbrengen en optreden.

Nu moet ik als de wiedeweerga dit blog posten, voordat er nog meer woorden bij komen. Bedankt en toedeloe!