Je weet wel... Noam Chomsky

Het was ergens in 2001, toen ik als eerstejaarsstudent Nederlandse Taal en Cultuur kennismaakte met Noam Chomsky. Chomsky heeft als linguïst en wetenschapper de wereld van taal én politiek onveilig gemaakt met hele doordachte en soms excentrieke ideeën. En dan nu jaren later, lees ik in de krant een artikel waardoor ik moet denken aan de film die ik toen als naïeve studente zag. Het was indrukwekkend, hoewel ik niet eens precies meer weet wat het onderwerp was. Wij waren met taal bezig en dat maakte Chomsky uitermate interessant.

Wekenlang hield ik me bezig met boomstructuren en het ontleden van simpele zinnen als 'de oude man eet een appel'. Soms om gek van te worden, maar wel eindelijk een soort wiskunde wat ik begreep. Nadien nooit meer iets mee gedaan, maar ja, wie herkent dat niet?!

boomstructuur.JPG

In ieder geval citeert het artikel Chomsky die zegt dat taal vooral gesproken wordt door de innerlijke stem. Het is de 'language of thought', de taal van gedachten dus. En is daarmee niet bedoeld om iets over te brengen aan anderen, omdat daarmee de kans bestaat dat de innerlijke stem niet goed tot uiting komt. Taal werkt optimaal binnen een hechte groep van mensen met overwegend dezelfde gedachtegang. Wat iedereen weet, wordt nooit verteld en dat komt ten goede aan het succes van de communicatie.

Het is opmerkelijk, en heel onhandig, hoe snel taal verkeerd geïnterpreteerd kan worden. Vooral met social media, whatsapp en andersoortige korte tekstberichten is de kans op miscommunicatie groot. Non-verbale emoties die je als schrijver bij je bericht ervaart, komen niet over op het grote publiek. Emoticons helpen daarbij, maar het is niet altijd voldoende.

Dat betekent dat je als schrijver goed moet nadenken over je doelgroep, welke informatie bekend is en hoe je onbekende informatie het best kunt overbrengen. Zonder cryptisch, ironisch of sarcastisch te zijn. Ik vind het een uitdaging. Want hoewel voor Chomsky de taal in eerste instantie niet als communicatiemiddel met de ander diende, durf ik hem daar wel op tegen te spreken.

Het communiceren van jouw gedachten naar de ander toe is belangrijk! Maar het vraagt om inzet van twee kanten. Als 'zender' heb je de taak om zo helder mogelijk te formuleren en daarbij rekening te houden met wat de ontvanger wel of niet weet. En de 'ontvanger' zwijgt niet, maar geeft feedback over dingen die onduidelijk zijn of meer toegelicht moeten worden.

communicatiemodel.jpg

Ik probeer dit iedere dag en probeer daarbij ook nog rekening te houden met context en emotie. De ene keer met meer succes dan de andere keer.