Bleeegh, een blawg :)

Eigenwijs als ik ben, schrijf ik dit blog niet om informatie te geven over mijn vakgebied en daarmee potentiële klanten te interesseren voor mijn diensten. Nee, ik schrijf, omdat ik heb ontdekt dat het prettig is om de gedachten in je hoofd op papier te zetten. Wij mensen denken veel, en sommige mensen zelfs te veel of véél te véél (jep, that's me) en waarom zou je dit voor jezelf houden als je het ook de wereld in kan helpen? Dat andere mensen dat lezen en daar dan om glimlachen of weer over nadenken of bloggen. Vind ik leuk!

Het aanvankelijke idee van een coach, die mij meer leerde over het vergroten van je omzet in de creatieve sector, pakt dus anders uit. Maar desalniettemin zijn haar tips niet ongehoord gebleven. Voor tips, trucs en informatie over het wel en wee van Tessalniettemin is mijn maandelijks traktaat een beter medium. Mijn blog is persoonlijk, maar niet geheim en zeer geschikt voor kennismaking met een ander menselijk brein en karakter.

Overigens vind ik het woord 'blog' vreselijk. Ik moet steeds denken aan Hank Moody in Californication* die gevraagd wordt een blog te schrijven, voor een vrouwenblad geloof ik, en dit woord dan uitspreekt als een soort oprisping. Dat maakt mij een 'blogger', blleeeeggghhh... Maar akkoord, niks om je verder al te druk over te maken, want het beestje heeft nou eenmaal die naam.

Wist je dat er in augustus 2013 wereldwijd ongeveer 134 miljoen bloggers waren? En ervan uitgaande dat er niemand gestopt is, is er in ieder geval minimaal één bijgekomen sinds die tijd. Ze gaan over alles wat je maar kan bedenken, soms verbazend en soms ronduit onzinnig in mijn ogen. Maar altijd geschreven met een bepaalde drang om gehoord te worden.

Wanneer is een blog goed? Dat is allereerst persoonlijk. Voor mij is het belangrijk dat een blog mooie taal heeft. Geen moeilijke woorden, maar verrassend door eenvoud. Ik zoek naar de woorden die het meest 'doel treffen'. Schrijven zoals schrijven bedoeld is, als proces, een creatie met een persoonlijke lading. En verder moet een blog prikkelend zijn, het verwoordt een emotie en zorgt daarmee ook weer voor emotie bij de lezer. En dat hoeft niet heftig te zijn, maar gewoon een glimp van waardering of verontwaardiging.

* waarschuwing: dit taalgebruik kan mogelijk als schokkend worden ervaren.